كافى : معاوية بن وهب گفت به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم علامت امامى كه بعد از امام است چيست ؟ فرمود طهارت ولادت و حسن منشأ ، اهل لهو و لعب نيست . توضيح : حسن منشأ يعنى آثار فضل و كمال از كوچكى در او ديده شود تا آخر عمر منظور از طهارت ولادت اينست كه در نژاد او خورده گرفته نشود بعضى گفته‌اند يعنى ختنه شده و ناف بريده و پاك از خون و كثافات متولد شود و اين توجيه بعيد است . كافى : احمد بن عمر از حضرت رضا عليه السّلام نقل كرد كه از آن جناب سؤال كردم دلائلى كه گواه بر امامت است چيست ؟ فرمود دليل بر امامت شرافت و فضل و وصيت است وقتى شخصى وارد شهر شود بپرسد بچه كسى وصيت شده گفته شود بفلانى امامت دار مدار سلاح است اما مسائل دليل نيست . توضيح : يعنى مسائل نميتواند دليل براى عوام مردم باشد چون نميتوانند بين حق و باطل تشخيص دهند . نهج البلاغه : امير المؤمنين عليه السّلام در يكى از خطبه‌ها فرمود ميدانيد كه شايسته نيست حاكم بر اموال و فروج و دماء و غنائم و احكام و امامت مسلمانان شخص بخيل باشد چون سعى او اينست كه بآرزوى خود از اموال مسلمانان برسد و نه شخص جاهل كه موجب گمراهى ايشان مىشود با جهل خود و نه بد اخلاق كه با بد اخلاقى گروهى را محروم مىكند و نه ظالم نسبت باموال مردم چون عده‌اى را بعطاى خويش مسرور و دسته‌اى را محروم مينمايد و نه رشوه خوار چون موجب از بين بردن حقوق مىشود و بر خلاف حق حكم مىكند و نه كسى كه سنت را از ميان مىبرد كه موجب هلاكت امت ميگردد . كافى : زراره از حضرت باقر نقل كرد كه فرمود امام داراى ده علامت است : 1 - پاك و ختنه شده متولد مىشود .